Hoe de anticonceptiepil mijn creativiteit onderdrukte - Gypsysoul
15846
post-template-default,single,single-post,postid-15846,single-format-standard,qode-quick-links-1.0,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,columns-4,qode-theme-ver-11.0,qode-theme-bridge,hide_inital_sticky,wpb-js-composer js-comp-ver-5.1.1,vc_responsive

Hoe de anticonceptiepil mijn creativiteit onderdrukte

“Ik wil weer voelen hoe het is om echt vrouw te zijn, hoe het is om te ovuleren in lijn met de maanstand.” Dat schreef ik in mijn dagboek in december 2015, vlak voordat ik na tien jaar besloot te stoppen met hormonale anticonceptie. Januari 2016 begon ik ineens te schilderen. De stroom aan schilderijen die vanaf toen uit mijn kwast kwamen leek niet te stoppen. Sindsdien heb ik me geregeld afgevraagd wat de precieze invloed van kunstmatige hormonen op mijn seksuele vrouwelijke creatieve energie is.

Want laten we wel wezen, creatieve energie is scheppende vrouwelijke seksuele energie. Het is de kracht die nieuw leven creëert. Deze life force energy wordt ook wel kundalini- energie genoemd. Een energie die door ons lichaam kan stromen wanneer we groeien, ons ontwikkelen en blokkades in ons energiesysteem oplossen. Dat heeft een positief effect op gezondheid, bewustzijn en creativiteit. Deze kracht huist bij vrouwen in de onderbuik en het baarmoedergebied. De baarmoeder is letterlijk een centrum van leven. Symbool voor de kosmos waar schepping steeds plaatsvindt en groeit.

Nadat ik met de pil stopte merkte ik onmiddellijk dat die (voorheen geblokkeerde) energie weer begon te stromen. Orgasmes werden intenser (alsof de hormonen er een laagje opgelegd hadden), de wereld kreeg letterlijk meer kleur en ik kreeg meer de behoefte om mijn gevoel te uiten. Ineens was het makkelijker om gelukkig te zijn, kreeg angst minder grip op me en begon ik minder enkel en alleen vanuit mijn hoofd te leven. Ik besefte hoe mannelijk, afgevlakt en rationeel de pil me al die jaren gemaakt had. Daadkrachtig, dat was ik zeker. Maar ook elke dag hetzelfde.

Het weer hebben van een natuurlijke cyclus was als opnieuw in contact komen met de seizoenen van de natuur. Allereerst begon ik op te merken dat ik me aan het begin van mijn cyclus vaak creatiever, meer open, extraverter en energieker voel. De periode rondom mijn menstruatie heb ik meer behoefte aan introspectie, evaluatie en beschouwing.

Nog mooier was het om te zien hoe mijn cyclus bijna altijd gelijk loopt aan de maanstanden. Ovulatie rondom volle maan (ja de verhalen over wilde vrouwen rondom volle maan komen ergens vandaan;)) en menstruatie rondom nieuwe maan. Net als dat de zee meedeint op de fasen van de maan, zo doen wij vrouwen dat met onze menstruatiecyclus ook. Iedere maanfase duurt een week (nieuwe maan, wassende maan, volle maan en krimpende maan), in totaal 28 dagen. Net als een menstruatiecyclus.

Ik voel me als vrouw afgestemd op die prachtige pure, zachte helende energie van de maan. Hoe meer ik er naar luister, hoe beter ik me voel. Hoe meer ik door ren, dingen probeer te forceren die niet de bedoeling zijn op dat moment of ongezond eet en leef, hoe pijnlijker mijn menstruatie is. In die zin vind ik die periode altijd weer een mooie toets. Heb ik goed voor mezelf gezorgd afgelopen maand? Geluisterd naar wat mijn lichaam me wilde vertellen? Zo ja dan is mijn lichaam mild. Zo niet, dan is de bloeding letterlijk een flinke (pijnlijke) detox waarbij gifstoffen mijn lijf uit kunnen. Iets waarvoor ik dankbaarheid voel en wat ik nooit zou willen blokkeren met bijvoorbeeld een (hormoon)spiraaltje (waarbij je vaak geen menstruaties meer krijgt).

Terug naar het creatieve proces. Na dit alles ervaren te hebben was ik toch wel erg nieuwsgierig naar de hormonale invloed op mijn schilderkunsten. Al eerder had ik opgemerkt dat mijn creatieve doorbraak kwam, vlak nadat ik gestopt was met de anticonceptiepil. Zou dat ook betekenen dat mijn schilderkunsten zouden veranderen als ik weer aan de pil ging? Of zou het meevallen? Ik besloot het afgelopen zomer te testen. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik de pilstrip niet eens een hele maand afgemaakt heb (en het experiment dus voortijdig gestaakt heb), zo slecht voelde ik me. Angstig, afgevlakt, mannelijk en koortsig. Het schilderij wat ik in die periode maakte, steekt -achteraf gezien- schril af bij wat ik normaal schilder. Mooi, dat zeker. Maar bedacht mooi. Geen overgave en ontvankelijkheid. Geen tintelend kruinchakra, maar ratio.

Ik herinner me hoe ik een paar maanden later, inmiddels weer hormoonvrij, in een creatieve flow begon te schilderen. De flow waarin je voelt wat je moet doen. Zodra je begint te denken (niet die lijn daar, misschien een beetje meer dit of dat) wordt het niets. Gewoon alleen dat gevoel volgen. Een intens kriebelend gevoel van liefde/ verliefdheid voor het leven in mijn buik. Zo intens dat het leek alsof ik uit elkaar knapte. En daarna het gevoel alsof ik de liefde bedreef met het universum. Met iets groters dan mijzelf. Orgastisch. Ecstatisch.  Zo wil ik schilderen, creëren, scheppen!

Zouden meer vrouwen dit (her)kennen? Oftewel wat zou de wetenschap hierover zeggen?

Ik besloot een mailtje te sturen naar een wetenschapper aan de Universiteit Utrecht die onderzoek doet naar het effect van hormonen. Ik vroeg hem naar het hormonale effect van de anticonceptiepil op het vrouwelijk lichaam. Ook vroeg ik hem hoe het zou kunnen komen dat ik veel minder angstig ben zonder pil (zelfs de huisarts merkte nadat ik gestopt was een significante afname in mijn door angst gedreven bezoekjes). Dit kreeg ik terug:

“Goede vraag over de pil. Het slechte nieuws is dat ik hem eigenlijk niet goed kan beantwoorden, omdat het simpelweg niet goed genoeg is onderzocht. Merkwaardig voor een pil die miljoenen vrouwen dagelijks slikken. Ik vrees dat het iets te maken heeft met feit dat het een vrouwenpil is en geen mannenpil. Maar we hebben wel een aantal ideeën over wat de pil doet. Het verlaagt je eigen aanmaak van estradiol (maar ook testosteron en andere hormonen) terwijl het synthetische  estradiol levels verhoogt. Het uiteindelijke resultaat daarvan (in de hersenen bijvoorbeeld) is niet goed bekend, maar varieert waarschijnlijk nogal tussen vrouwen. Dat je veranderingen in emotioneel en sociaal gedrag ervaart kan heel goed. Vooral angst en stemmingswisselingen kunnen door de pil veroorzaakt worden, want het werkt op hersengebieden die daarbij betrokken zijn. Verder kan het de sexdrive verminderen omdat het testosteron onderdrukt.” *

Een verklaring voor angst dus. En weer terug bij de vrouwelijke seksuele creatieve energie. En een voorzichtige speculatie over het mogelijk onderdrukken daarvan. Jammer dat de desbetreffende (mannelijke) wetenschapper het experiment zelf niet aan kan gaan. Want dan zou hij misschien geloven, dat als die eenmaal stroomt je die nooit meer kunstmatig wilt onderdrukken.

*Note achteraf: de mailwisseling met de wetenschapper vond een jaar geleden plaats. Inmiddels heeft hij een nieuw artikel over de invloed van de anticonceptiepil op sociaal gedrag gepubliceerd.